Sinds 1998 is de discipline tekenen voor mij hoofdzaak. Het was in het begin vooral een zoeken naar een manier om mijn gedachten en hersenschimmen vorm te geven en er ontstonden figuratieve tekeningen; poëtische beelden, opgebouwd uit fragiele lijnen op het witte papier, met hier en daar een hard en zwart accent.

Die omslag naar het tekenen zie ik als een geschenk. Tekenen is voor mij in de eerste plaats een vorm van identificatie en een reageren op het leven, de wereld die ik aanschouw. Daarbij wordt het tekenen dan vooral reduceren; ik zoek naar een balans tussen stilte en zeggingskracht .
Mijn werk kenmerkt zich door een herkenbare figuratieve vormentaal, gecombineerd met abstractere, gestileerde beeldelementen.
De tekeningen vertellen over de menselijke conditie. Het zijn afbeeldingen van gemoedstoestanden, waarbij de verschillende elementen de tekening betekenis geven.
In enkele grotere werken, die ruimte-specifiek zijn, wil ik ook de inhoudelijke betekenis van de plek en de bestaande vormgeving van de ruimte een rol laten spelen in het proces om de tekening en de omgeving te integreren.

Ik teken om antwoord te vinden op de vragen die zich aan mij opdringen, maar uiteindelijk streef ik ernaar dat het werk het persoonlijke overstijgt en dat de inhoud universeel is.